Schoonheid
onder de mantel van verdriet

Het hele verhaal mag er zijn

Hutten bouwen, buiten spelen, rennen door de groene weide, met poppen spelen, voorgelezen worden; het zijn allemaal mooie herinneringen waar ik met een glimlach aan terug denk.

Tegelijkertijd groeide ik op met het besef dat leven en dood onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Het verdriet was mij daardoor meegegeven van kinds af aan. Het donker sluimerde altijd onder de oppervlakte. Ik verdronk er haast in, niet wetende dat het niet mijn verdriet was, maar van mijn ouders. Het verdriet zag ik altijd in hun ogen, het was er altijd.

De ontdekking dat iedereen anders met verdriet omgaat, heeft mij gevormd. We leefden destijds in een cocon van geslotenheid; we wisten simpelweg niet hoe we elkaar konden bereiken.

Ik wrong me in allerlei bochten om maar niemand tot last te zijn. Alles om te zorgen dat anderen zich niet aan mij zouden bezeren. Mijn overlevingstactiek was jarenlang simpel: ik loste het alleen op.

Tot ik ontdekte dat deze geslotenheid een hoge prijs had. Het ging ten koste van mezelf én van de mensen die ik juist wilde beschermen. Echte verbinding ontstaat pas wanneer je de moed vindt om jezelf in de ogen te kijken en je af te vragen: wat betekend dit voor mij, voor mijn belangrijkste naasten en voor mijn levensgeluk

Wat bedekt de mantel van verdriet eigenlijk aan schoonheid en levenskunst?

Vrijblijvend kennismaken

Ook wat onaf is, is welkom

Ik leerde, met struikelen en opstaan, mijn hart te openen en te zien dat er naast verdriet nog een leven is wat geleefd mag worden. Ook begreep ik dat het je eigen rugzak is die je mag dragen. Er is moed voor nodig om jouw unieke pad te bewandelen. Iedereen doet dat in een eigen tempo, met eigen keuzes en eigen levensmoed.

Ik ervaarde hoe helend het is om je verhaal te delen — juist de ruwe delen met de rafelranden. Dat alles wat onaf is, ook erbij hoort.

Het leven heeft mij ook geleerd dat het donker niet altijd leefbaar is en dat je kunt overlijden aan depressie en mentale kwetsbaarheid.

Er blijven onbeantwoorde vragen...!

Als de vanzelfsprekendheid wegvalt:

Het leven kan na een groot verlies of een ingrijpende verandering plotseling vreemd en kaal aanvoelen. De grond is onder je voeten weggeslagen en de dingen die altijd logisch waren, zijn dat ineens niet meer.

In onze snelle wereld wordt vaak gezocht naar directe oplossingen of een snelle weg terug naar 'het oude normaal'. Maar rouw en verlies laten zich niet haasten. Ze roepen vragen op waar geen kant-en-klare antwoorden op bestaan. Trage vragen die om tijd, rust en diepe bezinning vragen.

Blijf geen rondjes draaien
maar durf een stap te zetten

Ruimte voor de zoektocht

Als verlies- en rouwbegeleider bied ik je een veilige plek waar niets moet en alles er mag zijn. We gaan niet op zoek naar snelle antwoorden of een 'goed of fout' manier van voelen. Jouw rouw is uniek, en de antwoorden die je zoekt zullen door de tijd heen met je meebewegen.

Je hoeft hier geen gepolijste versie van jezelf te zijn; ook wat nog onaf is, is welkom. Volledig op jouw tempo. Want juist in de erkenning van het héle verhaal ligt de weg naar hernieuwde verbinding.

'Als je je eigen stenen niet opruimt
struikelen je kinderen erover'

Dit is een Surinaams gezegde

We dragen allemaal onze geschiedenis met ons mee. Of we nu willen of niet. Het beste wat ik heb kunnen doen, is dat ik mijn eigen 'rommel' op wil ruimen. Dat is een hele klus en er blijven onaffe rafelranden voelbaar. Maar het is de moeite waard om deze levenskunst te beoefenen.

De zoektocht en het durven stellen van de vragen zijn vaak belangrijker dan het direct vinden van de uitkomst.

Wat we samen doen:

Vertragen: We nemen de tijd om stil te staan bij wat er werkelijk in jou leeft.
Uithouden: Samen dragen we de momenten van het 'niet-weten' en de verandering.
Verbinden: We openen het gesprek zodat er weer ruimte ontstaat voor een nieuw fundament.
Meebewegen: We kijken naar hoe jouw antwoorden en gevoelens met de tijd mogen veranderen.

Je hoeft deze weg niet alleen te bewandelen. Ik loop een stukje met je mee in jouw tempo.

Voel je welkom om contact op te nemen voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Samen kijken we wat jij op dit moment nodig hebt.

Gratis vragen halfuurtje

Wat doet een psychosociaal werker?

Een psychosociaal werker sluit aan bij een brede mensvisie die gebaseerd is op holistische benaderingswijze. Holistisch betekent dat een mens uit een eenheid bestaat: fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel. Deze aspecten worden allemaal meegenomen in het traject.

Ontwikkelingsgericht

Bij verlies en rouw wordt er een beroep gedaan op de veerkracht. Je wordt uitgenodigd om op eigen wijze te bewegen tussen de pijn en verdriet en het leven wat verder gaat. Hierbij spreek ik niet van verwerken maar van integreren. Het leven vorm geven met de situatie zoals het nu is.

Daarmee richten wij ons niet op een oplossingsgerichte begeleiding maar op een ontwikkelingsgerichte benadering. Hoofd, hart en ziel met elkaar te verbinden. Zodat er rust en helderheid komt over het leven zoals het nu is met alle emoties die er zijn.

Diagnose

Een psychosociaal werker stelt geen diagnose.

Als het nodig is om een diagnose te stellen kan dit gedaan worden door een GZ-psycholoog of een psychiater. Deze beroepsgroep is gebonden aan protocollen en behandelingen vanuit een diagnose.

Als psychosociaal werker richt ik mij niet op psychiatrische problemen, verslavingszorg of persoonlijkheidsstoornissen. De meeste psychosociaal werkers vallen buiten de vergoedingsregeling. GGZ begeleiding van psycholoog of psychiater vallen onder de basisverzekering. Hiervoor heb je een verwijzing van de huisarts nodig.

Voor psychosociale begeleiding heb je geen verwijzing van de huisarts. Hierdoor is er ruimte voor verschillende werkwijzen en kan maatwerk gegeven worden.

Verschil tussen coaching en psychosociaal werker.

Coaching richt zich met name op gedrag en hoe je dit op korte termijn in de toekomst kan veranderen. In de reguliere GGZ wordt verlies en rouw vaak behandeld met medicijnen in combinatie met begeleiding. Dit is bedoeld om de pijn cognitief te verwerken en los te laten om het een plek te geven.

Als psychosociaal werker benader ik de situatie vanuit het proces waarin de client zich nu bevindt. Niet om de situatie op te lossen maar richten ons op herkennen, erkennen en verbinden van het verlies en het leven wat verder gaat in het dagelijks leven. Dit herstel kan een onbepaalde tijd duren.

In mijn praktijk zijn coaching en de holistische benadering met elkaar verweven.

Werk ervaring

1985 - 2026 Verzorgende IG

2014 - Heden verlies- en rouwbegeleider

Opleiding:

2023 - 2024 Systemisch coachen

2014 - 2015 Jaaropleiding verlies en rouw

2010 - 2014 HBO Psychosociaal werker